رویکرد نمایندگان: اول خودمان بعد...!

آقایان نماینده! فرق شما با "مجلس ششمی ها" چیست؟

خبری که چند روز قبل در خصوص تلاش برخی نمایندگان مجلس برای دریافت امتیازات ویژه بعد از پایان دوره نمایندگی منتشر شد از جهات مختلفی قابل تامل است.

کد خبر: ۱۲۲۶۶۱

تاریخ: ۲۲ تير ۱۳۹۲ - ۱۳:۰۶

"گروه سیاسی صراط" - خبری که چند روز قبل در خصوص تلاش برخی نمایندگان مجلس برای دریافت امتیازات ویژه بعد از پایان دوره نمایندگی منتشر شد از جهات مختلفی قابل تامل است.
به گزارش گروه سیاسی صراط، بر این اساس، برخی نمایندگان مجلس به دنبال تهیه طرحی هستند که امتیازاتی مانند حمل سلاح، پاسپورت سیاسی و طرح ترافیک را برای آنها مادام العمر کند!
حسین گروسی نماینده شهریار در این باره گفته است «طرحی نوشتیم که در آن بحث صدور «پاسپورت سیاسی» و «طرح ترافیک» برای وکلای ملت پس از پایان دوره نمایندگی شان در نظر گرفته شده است.»
او اضافه کرده است «طبق این طرح، افرادی که به دلیل مسائل امنیتی نیاز به استفاده از سلاح داشته باشند، درخواست خود را به مراجع ذیصلاح ارائه می‌کنند.»

گروسی با تاکید بر اینکه صرفا امتیازات غیر مادی را در این طرح لحاظ کرده‌ایم، گفته است که «در واقع فردی که چند دوره نماینده مجلس است، می‌تواند از برخی امتیازات غیر مادی بهره ببرد که استفاده از آنها آسیبی به کشور نمی زند.»
تاکید این نماینده مجلس بر «امتیازات غیرمادی» از آن جایی نشات می گیرد که مجلس هشتم نیز طرحی را با هدف مادام العمر کردن حقوق نمایندگان به تصویب رسانه بود(!) که البته لغو شد و لغو شدن آن موضوعی است که برخی نمایندگان مجلس آن را به عنوان «گذشتن از حق خود(!)» مطرح می کنند.
گروسی در این باره چنین اظهارنظر کرده است «طبق آن طرح، وکلای ملت پس از پایان دوره نمایندگی شان می‌توانستند حقوق مستمر دریافت کنند که در مجلس هشتم، کل این حقوق و مزایا را لغو کردیم.»
مجلس هشتم البته مصوبات و اقدامات دیگری نیز در راستای کمک به نمایندگان به نام خود ثبت کرده است!

تجربه مجلس ششم تکرار می شود؟
مصوبات مجلس در دو سال گذشته در تامین منافع نمایندگان و اختصاص امکانات ویژه به آنان در حالی است که خاطره مجلس ششم شورای اسلامی هنوز از ذهن جامعه ایران پاک نشده است.
مجلس ششم با اکثریت اصلاح طلب در حالی کار خود را آغاز کرد که بیش از آنکه دغدغه مردم و رسیدگی به امور ملموس آنان را داشته باشد، بر خواسته هایی سیاسی و صرفا جناحی تمرکز کرده بود.
این رویه باعث شد به تدریج بدنه اجتماعی نمایندگان از آنها فاصله بگیرد و در نهایت به شکست اصلاح طلبان در انتخابات مجلس هفتم ختم شود.

اوج کار نمایندگان مجلس ششم، تحصن 126 نفره آنان در اعتراض به ردصلاحیت 83 نفر از خود نمایندگان بود(!) که با وجود آنکه نزدیک به یک ماه به طول انجامید اما برخلاف انتظار طراحان تحصن، کوچکترین تحرک یا حمایتی از سوی مردم از آنان صورت نگرفت.
فارغ از نارضایتی غالب مردم از عملکرد مجلس ششم، بدون تردید یکی از مهم ترین مسائلی که این تحصن با بی اعتنایی مردم همراه شد، دلیل وجودی آن یعنی دفاع نماینده از خود بود.
این دلیل اکنون به شکل بسیار بارزتری در طرح های عجیب و غریب برخی نمایندگان جلوه کرده است به طوری که آنان نه به دنبال دفاع از خود بلکه به دنبال افزایش امتیازات مختلف خود حتی بعد از دوران نمایندگی هستند! گویا تجربه مجلس ششم و عملکرد اشتباه اصلاح طلبان، هرگز برای نمایندگان اصولگرای مجلس نهم «درس» نشده است و آنها با سرعت به دنبال سرنوشتی بدتر از مجلس ششم در حرکتند.