این کلاه گشاد پهلوی

آنجا که دیدیم حدود شرعی حجاب به لطف عوامل گریم و لباس از وجه و کفین به گردن ولاله گوش و لباس تنگ گسترش یافت.کاش به همان جا ختم میشد اما جالب اینجاست که آرایش هایی را میبینیم که هفت قلم را به هفتاد قلم رساندند لاک ناخن هم که تقریباً بی سابقه بود هماهنگ با دیگر اسباب بزک به کار رفته تا ماهپاره های فاسق و جاسوس زیباتر جلوه کنند.

کد خبر: ۱۲۲۶۲۱

تاریخ: ۲۲ تير ۱۳۹۲ - ۱۰:۴۰

صراط: من یک زنم.
زنی که خود حجاب چادر را برگزید در فضایی که هیچ نسبتی با آن نبود و راهش را از تحصیل ادبیات فرانسه به حوزه علوم اسلامی و دانشگاه الاهیات تغییر داد و خود خواسته سرنوشتش را با اعتقاداتش گره زد.

این شرح مختصر از برای آن بود که اگر در ادامه حرفی می زنم نه از روی غرض است نه کج فهمی،بلکه فریادم از درد است.

درد از اینکه این بار از از خودی زخم میخوریم و به نام حجاب تبلیغ بی حجابی میکنیم .

سالها بود که هرگونه بی حجابی را در فضای سینما میدیدیم و غالباٌ صدایمان هم در نمیامد.

اگر هم حرفی میزدیم متهم بودیم به تحجر،عقب ماندگی و نشناختن هنر هفتم ...اما تلویزیون را رسانه ای با حیاتر میشناختیم ،رسانه ای نجیب و عمومی که هنوز چهارچوب میفهمید و حرمت خیلی چیزها را نگه می داشت،هر چند با صداوسیما هم حرف بسیار است.

حال میرسیم به سریال فخیم کلاه پهلوی که از قبل از آغازش خبرهای پیرامونش را پیگیر بودیم و موضوع مهم اش را می ستودیم.

با اغاز تبلیغات تلویزیونی یکدیگر را به دیدنش از هفته آینده یشارت میدادیم. اما هنوز قسمتی نگذشته بود که تحیری غریب ذهن مشتاق آگاهی مارا تسخیر کرد.

اگر بخواهیم کمی جدیتر بحث کنیم می توانیم از عوامل فیلم بپرسیم که ایا واقعاً لازم بود برای بیان تصمیم اشتباه کشف حجاب ما خود عمداً و در کمال هوشیاری مروج این سنت غلط شویم.

آیا میتوان این را کاملاً تصادفی دانست که بازیگرانی که نقش بانوان بی حجاب را بازی می کنند و انچنان به انواع آرایش و پیرایش و زینت وزیور آراسته شده اند که از لحاظ بصری جذابند و گاهی آنچنان قانع کننده از مواضع خود در فیلم سخن می گویند که امر بر مخاطب آگاه هم مشتبه می شود.

حال اگر همه اینها را خوشبینانه تصادفی بدانیم دفاع غلط و ناپخته بعضی از شخصیت های مذهبی در فیلم را چگونه توجیه کنیم؟ برخوردهای احساسی و باورهای آمیخته با عوام زدگی راه خوبی برای دفاع از دین نیست.

از مسئولین سریال فروتنانه میپرسم اگر جای من بیننده باشند انصافاً موفقیت این سریال را در بیان وقایع تاریخی میدانند یا در حضور خانم های سانتیمانتال و خوش لباس؟ گذشتن از این همه خط آخر به چه بهانه و برای پرده برداشتن از کدام حقیقت صورت میگیرد؟ حقانیت حجاب را با بی حجابی واصالت حیا را با بی حیایی نمی توان اثبات کرد کودک که بودیم اگر در فیلمی اجنبی کسی دستش به طرف گیلاسی میرفت فیلم سانسور میشد حال چه شده که میگذریم از اینهمه جام های پر شراب ،از عرق سگی گرفته تا شراب شیراز؟

نمی خواهم بگویم که این کار ترویج شراب خواری است اما لااقل طبیعی جلوه دادن آن که هست. در پایان تمام حسن های سریال را میستایم ولی انتقادات به جای خود باقیست...

فاطمه زینل زاده