انصاف در نگاه به نظام ایران و انتخاباتش

ما شاهد آن هستیم که وقتی سخن از انتخابات ریاست جمهوری ایران که ثبت نام نامزدهای آن بدون هیچ محدودیت شاهد رقم چشم گیری بود، متاسفانه نگاه منصفانه و بی طرفانه ای از رسانه های جمعی نیستیم.

کد خبر: ۱۱۵۹۰۱

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۹۲ - ۲۲:۳۹

صراط:پایگاه اردنی "الکرامه آنلاین" (alkaramaonline) در یاداشتی به مقایسه نظام حاکم در ایران و انتخابات های متعدد مندرج در قانون اساسی جمهوری اسلامی و آزادی های تعیین شده در فصل های مختلف آن با نظام های حاکم در کشورهایی که شعار دموکراسی آنه گوش فلک را کر، کرده است، پرداخت.

این پایگاه در ابتدای این یاداشت از عدم انصاف در بررسی های معاندانه انجام گرفته درباره ایران و نظام حاکم در آن، انتقاد کرده، آورده است: انصاف ارزشی است که گویا در قرن 21 جهانیان از آن بهره نمی برند و چه بسیارند نظام ها و دولت هایی که با بی انصافی به آنها پرداخته می شود و ایران یکی از این دولت های اسلامی است که نگاه با انصاف از سوی بسیاری در بررسی های بخش های مختلف آن دیده نمی شود.

ما شاهد آن هستیم که وقتی سخن از انتخابات ریاست جمهوری ایران که ثبت نام نامزدهای آن  بدون هیچ محدودیت شاهد رقم چشم گیری بود، متاسفانه نگاه منصفانه و بی طرفانه ای از رسانه های جمعی نیستیم. نظام حاکمیت که ایرانی ها بعد از پیروزی انقلابشان آن را طراحی و به اجرا گذاشته اند، نظامی نادر و نمونه ای موفق است که متاسفانه در موقع بررسی آن انصاف و بی طرفی نادیده گرفته شده اغلب نظرات مغرضانه و کور کورانه حقیقت را پنهان کرده است.

نویسنده یاداشت اینگونه ادامه داد که شاید به نظر خوانندگان چند سطر فوق عجیب بیاید که ما نظام حاکم در ایران را با نظام های دموکراتیک جهانی مقایسه کنیم اما با نگاهی به قانون اساسی ایران که توسط مردم این کشور به تصویب اکثریتی رسیده، اختلاف را متوجه خواهیم شد.

با دوری از نگاه های گذشته، با مطالعه ماده نوزدهم از قانون اساسی ایران در فصل حقوق ملت می بینیم که یکایک مردم از هر قوم و هر زبان دارای حقوق برابر هستند و هیچ کس نسبت به دیگری برتری ندارد.

با این امر نظام جمهوری اسلامی نشان داد که از نظامی های حکومت متمرکز در یک قدرت مرکزی فاصله دارد و اساس آن را بر مبنای دموکراسی که غرب پس از گذشت سالیان سال جنگ های خونین به آن رسیده است.

به غیر از این در قانون اساسی ایران موادی آمده است که حتی در نظام های به اصطلاح دموکراتیک جهانی که صبح تا شب بر طبل دموکراسی می کوبند، همچون فرانسه و آمریکا و روسیه، موجود نیست.

برای بیان بیشتر اختلافات به نمونه های زیر اشاره می کنیم:

1-نظام حاکمیت ایران، تنها نظامی است که در آن نمایندگان پارلمان که منتخب مستقیم مردم هستند حق دارند وزیر امنیت و سازمان اطلاعات در کشور را مستقیما مورد بازخواست و سوال و جواب قرار دهند که این امر در نظام فرانسه و یا آمریکا قابل مشاهده نیست.

2-طبق قانون اساسی آمریکا در این کشور نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری تنها از دو حزب موجود در ایالات متحده آمریکا یعنی حزب دموکرات و جمهوری خواه انتخاب می شوند، اما در ایران اکنون 8 نامزد با هم رقابت می کنند و شرط حزب در ایران وجود ندارد و همین امر نیز در انتخابات فرانسه و روسیه قاب مشاهده است.

3- در قانون اساسی آمریکا، رئیس جمهور  حق انحلال کنگره دارد اما در ایران رهبری و رئیس جمهور و نه هیچ کس دیگری حق انحلال پارلمان را نداد.

4-رئیس جمهور ایران طبق قانون اساسی با رای مستقیم مردم انتخاب شده بدون دخالت رهبری وزرای خود را انتخاب می کند لکن بدون تایید نمایندگان پارلمان این وزارا صلاحیت نخواهند داشت کار خود را از سر بگیرند.

5- در ایران استانداران از اختیاراتی به اندازه رئیس جمهور برخوردارند و این امر در قدیمی ترین نظام های دموکراتیک موجود نیست.

مثل خورشید روشتن است که حاکمیت در ایران به شکل منظم و با اعتدال کامل و منطقی بر عکس دیگر نظام ها، تقسیم بندی شده و این امر بر خلاف نظام های پارلمانی المان و ایتالیا که رئیس جمهور را به حاشیه می رانند، است.

نویسنده مصری این یاداشت ادامه می دهد: ایرانی که قدرت خود را در بخش های متعدد علمی به ظهور رسانده موجبات فخر من را به عنوان یک مصری با غیرت نسبت به عرب بودن خود و دین و وطنشمی بینم که با وجود حمایت های آمریکا از نظام حسنی مبارک و دوستی 30 ساله با او در حالی که ایران در این مدت از سوی امریکا بیشترین دشمنی را دیده و با رفتار خصمانه خود ارزش واحد پول ایران (تومان) را به پایین ترین حد خود رساند، می بینم که مبارک سقوط کرد درحالی که ایران تجهیزات خود را به فضا می فرستد.

به نظر می رسد اکنون ایران که تنها چند روز با انتخابات ریاست جمهوری فاصله دارد نشان داد که حکومتی است که انعطاف بسیاری از خود نشان می دهد و به دور از تبلیغات و اتهامات آماده دستگاه های رسانه ای نظام های سرمایه داری جهانی در حال حرکت به جلو است و نشان داد که حکومتی متحجر و یا رادیکالی مرتجع نیست. همانگونه که غرب تبلیغ می کند حقیقت و انصاف گم می شود و تنها تاریخ شاهد و ذخیره کننده آنچه که می گذرد خواهد بود. تاریخ آرام نمی گیرد و نمی خوابد.511