اصلاح‌طلبان و دو راهی اجماع

یکسری اتفاقات از قبل پیش‌بینی شده نیست و حضور ما در مقطعی است که فقط این دو بزرگوار توانستند در عرصه باقی بمانند و گزینه اجماعی و حداکثری هم در عرصه حضور ندارد.

کد خبر: ۱۱۴۴۱۵

تاریخ: ۱۳ خرداد ۱۳۹۲ - ۰۸:۱۷

صراط: اصلاح‌طلبان تاکنون به جمع‌بندی درباره اجماع نرسیده‌اند و هنوز منتظرند تا دو کاندیدای مطرح با نوع اظهارنظرها و موضع‌گیری خود به‌صورت معمول این اجماع را به خودشان نزدیک‌تر کنند. نقش مناظره‌ها یا شبه‌مناظره‌ها و فراز و نشیب‌هایی که وجود دارد، تفاوت‌هایی بین این دو ایجاد می‌شود و به‌نظر می‌رسد که هنوز تا رسیدن به اجماع کامل کمی زمان لازم داشته باشد لذا اگر روند امور به‌گونه‌ای پیش رود تا بیشترین کاربرد برای نزدیک شدن اجماع را پیش آورد، بستگی به نوع موضع‌گیری شفاف این دو کاندیداست که بتوانند نظر گروه‌ها و جریانات اصلاحات را به خود نزدیک یا ایجاد امیدواری کنند والا به صرف توصیه‌ها و غیره و ذلک ممکن است که این اتفاق ایجاد نشود.

ضمن اینکه جامعه و بالطبع برخی از گروه‌های اصلاحات از شوک عدم احراز صلاحیت آیت‌ا... هاشمی خارج نشدند که این هم به‌نظرم نقش جدی در اینکه احتمالا این اجماع را به تاخیر بیندازد، دارد. ولی نوع شفافیت و موضع‌گیری که ممکن است هزینه‌هایی هم داشته باشد با توجه به اینکه هر کار سیاسی بدون هزینه نخواهد بود، مهم است. امیدوارم این اتفاق گروه‌های اصلاح‌طلب را به اینکه روی فردی اجماع بیشتری داشته باشند، کمی نزدیک کند درحالی که هنوز به نظر نمی‌رسد به این نقطه رسیده باشیم.

خاصیت و نوع و مکانیسم کار در جریان اصلاحات با جریان مقابل تفاوت‌هایی دارد و از شاکله ویژه‌ای برخوردار است. اولا طیف اصلاح‌طلبان گسترده است و این گستردگی سلایق متعدد خاصی را در خود جای داده و قشری که هم خودشان داخلش هستند و هم مخاطبانشان، معمولا از طبقه متوسطه، تحصیلکرده و نخبگان تشکیل شده است لذا در این مرحله باید به کار سهل و ممتنعی ورود پیدا کند و به‌عبارتی اگر به این نکته بپردازیم که بعضا گفته می‌شود اصلاحات فرماندهی مشخصی ندارد نه به خاطر نبود شخصیت‌های برجسته در میانشان است بلکه به جهت نوع این طیف چنین فرماندهی که بعضا در جریان اصولگرایی گفته یا دیده می‌شود، امکان تحقق ندارد.

تفاوتی که وجود دارد و توجه به اینکه تقریبا این دو نفر با اراده شخصی‌شان وارد انتخابات شده‌اند، نه با پشتوانه‌ای از گروه‌های خاصی از جریان اصلاحات اگرچه به برخی از گروه‌ها نزدیک‌اند یا در آن طیف قابل توجیه هم هستند، طبیعتا یکسری اتفاقات از قبل پیش‌بینی شده نیست و حضور ما در مقطعی است که فقط این دو بزرگوار توانستند در عرصه باقی بمانند و گزینه اجماعی و حداکثری هم در عرصه حضور ندارد. در اینجا نیازمند یک پایه، اصول و نگرش ویژه هستیم که طبیعتا با توصیه کردن یا خواستن ممکن است در این جریانات توجیه‌پذیر نباشد اگرچه این امیدواری همیشه وجود دارد که تغییراتی که در عرصه عمومی صورت می‌گیرد، اینها را به‌هم نزدیک کند که بعدا هم ممکن است اینها را به اجماع عکس هم برساند.

ولی میدان برای تصمیم گرفتن به هم ریخته است و این موضوع مشکلاتی را ایجاد می‌کند که غیرطبیعی هم نیست و باید پذیرفت که تصمیم در این مقطع خیلی تصمیم آسانی نخواهد بود. به‌هر صورت اصلاحات به دنبال این است که قدمی به جلو برداشته شود اما اگر چنین نشود با عقل سیاسی سازگاری ندارد و تا زمانی که جریانات اصلاحات به حداقلی از فایده برای این اجماع نرسد، توقع اجماع پیدا کردن ممکن است چندان توقع بجایی نباشد. طبیعتا با فرصت محدودی که وجود دارد باید در روزهای آینده منتظر فعل و انفعالات جدیدی در عرصه انتخابات باشیم. این باعث می‌شود که فضای انتخاباتی با توجه به زمان باقیمانده تا انتخابات هر روز تغییر کند و نشاط و شور در جامعه متبلور شود که نشان‌دهنده نوعی از امید یا فعالیت جدی برای انتخابات است.