وقتی عدالت در یک «تایمر الکترونیکی» خلاصه می شود

بی اخلاقی در مناظره؛ این بار از سوی صداوسیما

عدالت موردنظر صداوسیما نیز تنها در «عدالت زمانی» خلاصه می شد که معیار آن نیز یک تایمر الکترونیکی روی تریبون اصلی استودیو بود که بیش از پیش مناظره را به یک مسابقه تلویزیونی تشبیه می کرد.

کد خبر: ۱۱۴۰۷۰

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۳۹۲ - ۱۰:۳۶

"گروه سیاسی صراط" - اولین مناظره از مناظره های سه گانه نامزدهای یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری که قرار است به صورت تخصصی در موضوعات اقتصادی، فرهنگی و سیاسی برگزار شود، با اشکالات جدی در شکل و محتوا و اعتراض نامزدها و شخصیت های سیاسی همراه بود.
به گزارش گروه سیاسی صراط، چینش و نوع قرار گرفتن نامزدهای انتخابات در این مناظره به گونه ای بود که نمی توان نام مناظره را روی آن گذاشت. اولین و بدیهی ترین شرط مناظره را باید رودررو بودن نامزدها و در گرفتن بحث های مهم مربوط به موضوع مناظره (مسائل اقتصادی) بین نامزدها دانست که هرگز محقق نشد.

عدالت صداوسیما در یک تایمر
نوع برگزاری مناظره اول که به موضوع اقتصاد اختصاص یافته بود، اگر نگوییم یادآور برنامه معروف «مسابقه هفته» بود، دست کم هیچ شباهتی به یک بحث جدی میان 8 نفری که قرار است به زودی یکی از آنها به نفر اول اجرایی کشور انتخاب شود نداشت.
به نظر می رسد صداوسیما به قدری در موضوع «عدالت» میان کاندیداها غرق شده بود که به طور کامل محتوای برنامه را فراموش کرده بود. عدالت موردنظر صداوسیما نیز تنها در «عدالت زمانی» خلاصه می شد که معیار آن نیز یک تایمر الکترونیکی روی تریبون اصلی استودیو بود که بیش از پیش مناظره را به یک مسابقه تلویزیونی تشبیه می کرد.
با این روش نه تنها امکان شکل گیری مناظره به معنای واقعی آن میان نامزدها به طور کامل از بین رفت، بلکه حتی فرصت ارائه دیدگاه های کاندیداها در باب مسئله طرح شده به صورت کوتاه نیز گرفته شد.

بی اخلاقی
شکل مناظره اما زمانی مورد اعتراض کاندیداها واقع شد که در مرحله دوم مناظره، قرار بود سوالتی مطرح شود که پاسخ آن فقط باید در یک کلمه داده می شد. اگرچه اعتراض به این شیوه تنها از سوی سه کاندیدا (عارف، رضایی و روحانی) مورد اعتراض واقع شد اما نوع پاسخ کاندیداهای دیگر نشان داد که آنها نیز تمایلی به این گونه پرسش و پاسخ ندارند. حدود نیمی از سوالات این بخش از سوی دست کم 7 کاندیدا، بدون پاسخ ماند و آنها تنها با گفتن جمله «سوال اشتباه است» تلاش کردند تا آن را از سر خود رد کنند.
جالب اینجاست که مجری برنامه سوالات مطرح شده را تصمیمات دولت های گذشته می دانست و با همین دلیل(!) انتظار داشت کاندیداها تنها با همان یک کلمه به آنها پاسخ دهند.
جالب تر اینکه یکی دیگر از مجریان صداوسیما در زمان کوتاه استراحت کاندیداها در میانه مناظره، ضمن تمجیدهای اغراق آمیز و مصنوعی از پایبندی کاندیداها به اصول اخلاقی، با صحبت های خود که از مردم خواست تا قلم و کاغذ به دست بگیرند و کاندیداهای برتر را در هر مرحله از مناظرات سه گانه روی آن یادداشت کنند(!) عملا سطح مناظره انتخاباتی را تا حد امکان تنزل داد و نگاه کودک انگارانه به مردم و مخاطبان برنامه را تکمیل کرد.
بخش سوم مناظره هم از آن دست شاهکارهایی بود که معلوم نیست با چه هدفی تعیین و به اجرا گذاشته شده بود. در این بخش که بیشتر یادآور تست هوش بود، از کاندیداها خواسته می شد تا نظر خود را درباره تصاویر به نمایش درآمده روی نمایشگر بدهند!
در خوشبینانه ترین حالت، مناظره اقتصادی کاندیداها شبیه مدل بسیار ضعیفی از برنامه اقتصادی پایش – با اجرای مجری مناظره – شده بود که هرگز در شان کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری نبود. لپ کلام را محسن رضایی در اعتراض خود بیان کرد که گفت صداوسیما باید هر یک از کاندیدها را «رییس جمهور» در نظر بگیرد. اشاره او به لزوم رعایت شان نامزدهایی که مورد تایید نظام قرار گرفته اند بود.
بی تردید صداوسیما در اولین مناظره انتخاباتی، در شرایطی که تمامی کاندیداها تلاش کردند تا از مرز اخلاق خارج نشوند، خود مرتکب بی اخلاقی شد و برنامه ای ارائه داد که نه در شان نامزدهای مورد اعتماد نظام جمهوری اسلامی بود و نه در شان مخاطبانی که 4 ساعت از وقت خود را در انتظار مشخص شدن عیار کاندیداها صرف کرده بودند.