رضایی: نوبت دیگران است که به نفع من کنار بروند!

این "بازی" نوبتی نیست برادر محسن

خود رضایی نیز تنها در صورتی مایل به اجماع با دیگران است که خروجی آن ائتلاف فقط خود او باشد!

کد خبر: ۱۱۲۹۲۹

تاریخ: ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۱:۱۶

"گروه سیاسی صراط" - احتمالا از همان فردای انتخابات ریاست جمهوری دهم، می شد حدس زد که محسن رضایی به عنوان اولین نفر، عزم خود را برای شرکت در دوره یازدهم انتخابات ریاست جمهوری هم جزم کرده و همان طور که بعدها گفت ظاهرا قصد ندارد به نفع کسی هم کنار برود.
او اخیر در نشستی در قم در پاسخ به اینکه آیا به نفع کسی کنار می‌رود یا خیر گفته است «من به نفع هیچ کس کنار نمی‌روم و نوبت دیگران است که به نفع من کنار روند.»
به نظر می رسد محسن رضایی، کاندیدای ادوار انتخابات ریاست جمهوری به هیچ وجه حاضر به کوتاه آمدن نیست و ظاهرا تمام هم و غم خود را نه در ماه های اخیر بلکه از همان فردای انتخابات دهم ریاست جمهوری، مصروف تصدی پست ریاست جمهوری کرده است.

طرح های برای اجرا نشدن
رضایی که در تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری دهم در سال 88، از برنامه های تدوین شده خود برای سه حوزه فرهنگ، اقتصاد و سیاست سخن می گفت و تلاش داشت تا خود را بابرنامه ترین کاندیدا معرفی کند، این بار نیز از این برنامه ریزی ها عقب نمانده و حتی برای اجماع اصولگرایان روی کاندیدای واحد نیز مکانیسم ویژه ای ارائه داده است.
رضایی 4 سال پیش نیاز کشور در حوزه های سه گانه یادشده را «اصلاح سیاسی»، «تحول فرهنگی» و «انقلاب اقتصادی» عنوان کرده و از برنامه وسیع دولت خود برای فدرالیزه کردن کشور در حوزه اقتصاد سخن گفته بود. همان زمان نیز بسیاری از کارشناسان طرح های او را غیرعملی می خواندند.
اکنون و 4 سال بعد از رقابت های انتخاباتی 88، محسن رضایی از طرحی برای اجماع اصولگرایان سخن گفته که البته پیش از این هرگز از سخنی از آن در محافل سیاسی و رسانه ای به میان نیامده بود و ظاهرا خریدار چندانی هم ندارد. او در پاسخ به سوال یکی از دانشجویان که چرا در بین اصولگراها به قاعده منطقی و واحدی نمی‌رسید گفته است «پیشنهاد مجمع 400 نفره از نخبگان سیاسی، اقتصادی، نمایندگان مجلس و اساتید حوزه را دادم که اصولگرایان در جمع این نخبگان که از هر گروه 100 نفر خواهند بود به سئوالات نخبگان پاسخ دهند و نمره بگیرند و منتخب نخبگان محور شده و بقیه از او پیروی کنند.»

اجماع می کنم ولی به یک شرط!
کاندیدای ادوار انتخابات ریاست جمهوری که 8 سال پیش و در انتخابات نهم، در ائتلافی 4نفره حضور یافته و سرانجام با خروج از آن ائتلاف به صورت انفرادی در انتخابات نام نویسی کرده بود، این بار ترجیح داد تا به عنوان یکی از اولین شخصیت های سیاسی به صورت انفرادی کاندیداتوری خود را اعلام کند تا این بار مجبور نباشد با ورود به ائتلاف های انتخاباتی و اجماع با دیگران، احتمال کناره گیری خود را بالا ببرد!
به نظر می رسد اولا گروه های سیاسی که طبیعتا مواردی مانند رای آوری مقبولیت عمومی از شاخصه های مهم آنان برای تعیین نامزد نهایی به شمار می رود، تمایل چندانی به حمایت از رضایی ندارند و در ثانی، خود رضایی نیز تنها در صورتی مایل به اجماع با دیگران است که خروجی آن ائتلاف فق خود او باشد!
با توجه به این شرایط به نظر می رس باید شاهد حضور چندباره رضایی به صورت انفرادی و بدون حمایت گروه های سیاسی از او باشیم. در واقع این رویه نقض یکی از اولین اصولی است که رضایی بارها بر آن تاکید داشته یعنی خرد جمعی.