اظهارات بیمارگونه یک نماینده

یکی از نمایندگان حزب سلفی «نور» در مجلس شورای ملی مصر، طی اظهاراتی که نشان از نفرت بیمارگونه وی از شیعیان دارد، شیعیان را افرادی خطرناک تر از «زنان عریان» خوانده است.

کد خبر: ۱۱۲۴۹۳

تاریخ: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۲۱:۱۲

صراط:اظهارات بی معنی این نماینده سلفی مجلس مصر از یک سو موجی از خنده و تمسخر را در رسانه های و شبکه های اجتماعی مصر به راه انداخته و از طرف دیگر خشم فعالان سیاسی مصر را برانگیخته است؛ فعالانی که بارها از دولت مصر خواسته اند که در برابر افرادی که به تبعیض مذهبی در این کشور دامن می زنند، بایستد.

به گزارش پایگاه خبری بیکیا نیوز مصر، یک روز پس از مطرح شدن این اظهارات مضحک از سوی نماینده سلفی مجلس این کشور، در مقاله ای به قلم رابرت گوردون ضمن اشاره به پیشبرد پروژه شیعه هراسی در مصر توسط علما و سیاستمداران افراطی سنی، به بررسی اجمالی برخی مشکلات اقلیت شیعه مصر پرداخته است:

شیعیان از زنان عریان هم خطرناک ترند!
روز دوشنبه اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس شورای ملی مصر، هشام زعزوع وزیر گردشگری این کشور را به مجلس فرا خواندند تا در خصوص مسئله ورود گردشگران ایرانی به مصر با وی گفتگو کنند.

اعضای کمیته فرهنگی مجلس شورای ملی مصر که ریاست آن به عهده فتحی شهاب الدین از حزب آزادی و عدالت مصر (وابسته به اخوان المسلمین) است با گذشت دقایقی از آغاز نشست خود با وزیر گردشگری کشورشان، وی را به دلیل آنچه سهل انگاری در مورد سفر گردشگران ایرانی به مصر می خواندند، به شدت مورد حملات لفظی قرار دادند. آنها می گفتند ورود گردشگران ایرانی به مصر اثرات مخربی بر روی فرهنگ و مذهب این کشور دارد.

در این میان ثروت عطاء الله که جزو نمایندگان حزب سلفی «نور» در مجلس مصر است، در حالتی برافروخته خطاب به حاضران جلسه گفت: «شیعیان حتی از زنان برهنه هم خطرناک ترند. آنها امنیت ملی مصر را تهدید می کنند زیرا ممکن است مردم فریب آنها را بخورند و به مذهب تشیع روی بیاورند».

نماینده سلفی مجلس سپس از از دولت کنونی مصر خواست که به مانند رژیم حسنی مبارک، رئیس جمهور مخلوع مصر، روابط خود با ایران را به شدت محدود کنند. او همچنین از ضرورت اعمال محدودیت های شدید برای سفر اتباع ایرانی به مصر سخن گفت و مدعی شد که ایرانی ها می خواهند مصر را به آشوب بکشند.

ترساندن مردم از شیعیان؛ رویه ای مضحک که افراطیون مصر در پیش گرفته اند
نورا عثمان، از فعالان سیاسی مصر، در خصوص جوسازی اخیر سلفی ها بر علیه گردشگران ایرانی می گوید: «ترساندن مردم از شیعیان واقعاً به مسئله مضحکی تبدیل شده است. سال های سال است که شیعیان به این کشور رفت و آمد می کنند و هیچ مشکلی هم پیش نیاورده اند اما حالا که این افراطیون سلفی در رأس امور مصر قرار گرفته اند، شیعیان به یکباره مشکل ساز شده اند! به نظر من چنین ادعایی اصلاً منطقی نیست».

اقلیت شیعه مصر مدتهاست که برای پذیرفته شدن از سوی اکثریت سنی این کشور تلاش می کنند اما با توجه به تعداد زیاد علمای سنی مذهب تندرو در مصر، روز به روز عرصه بر آنها تنگ تر می شود.

دو سال پیش شیخ علی جمعه، مفتی اعظم مصر، طی یکی از سخنرانی های خود در یک اجلاس مذهبی مهم که به مدت یک هفته در مرکز تحقیقات اسلامی مصر وابسته به دانشگاه معروف الازهر این کشور برگزار شد، خطاب به شرکت کنندگان اجلاس گفت: «ما از شیعیانی که داناتر هستند می خواهیم از ترویج نابجای مذهب تشیع دست بردارند چرا که این کارها موجب به خطر افتادن ثبات و امنیت اجتماعی مصر می شود».

سرکوب شیعیان مصر رویه همیشگی است
در سال 2012 نیروهای امنیتی مصر چندین فعال مذهبی شیعه را بازداشت کردند تا عملاً نشان دهند که چه  تلاش گسترده ای را برای منزوی کردن شیعیان کشور آغاز نموده اند. با به قدرت رسیدن گروه سنی مذهب اخوان المسلمین در مصر، مشکلات شیعیان برای برپایی آیین ها و مراسمات مذهبی شان افزایش یافته است.

در ماه دسامبر سال گذشته نیز نیروهای امنیتی مصر، مسجد امام حسین (ع) قاهره را بستند تا شیعیان نتوانند مراسم عزاداری روز عاشورا را در این مسجد برگزار کنند. دلیلی که آنها برای بستن مسجد امام حسین (ع) عنوان کردند، این بود که عزاداری شیعیان در روز عاشورا باعث خشم اکثریت سنی کشور می شود.

علی، یکی از شیعیان ساکن قاهره که 34 سال سن دارد، در رابطه با این حرکت نیروهای امنیتی مصر می گوید: «این اتفاقات برای ما تازگی ندارد. مصر کشور من است اما احساس می کنم که در اینجا به شدت تحت فشارم؛ آنها از من می خواهند کسی باشم که نیستم و بالاجبار عقایدی را بپذیرم که باورشان ندارم».

احساسات علی در مورد تحت فشار بودن شیعیان در جامعه مصر کاملاً قابل درک است. در جامعه مصر، که سنی ها اکثریت آن را تشکیل می دهند، شیعیان همواره با مشکلات زیادی روبرو بوده اند. نیروهای امنیتی مصر بر سر کوچکترین مسئله ای شیعیان را دستگیر می کنند و حتی به آنها اجازه نمی دهند که حرف بزنند و اعتراض کنند.

در سال 2011 منابع حقوقی گزارش دادند که پلیس مصر چهار فرد شیعه مذهب را که یک گردشگر تازه مسلمان استرالیایی نیز در بین آنها بوده است را دستگیر نموده و آنها را به اتهام نفی اصول و توهین به دین اسلام، به مراجع قضائی معرفی کرده بود. در این میان، خانواده مرد استرالیایی که از بازنگشتن او به خانه نگران شده بودند، مراتب را به مقامات کشورشان اطلاع دادند و در نهایت مرد 44 ساله استرالیایی که به جرم کفرگویی به زندان افتاده بود، پس از یک ماه از زندان آزاد شد.

هفته گذشته نیز مقامات امنیتی مصر از دستگیر شدن 24 نفر شهروند شیعه مذهب در قاهره خبر دادند. اگرچه به گفته پلیس قاهره تعدادی از آنها پس از بازجویی های اولیه آزاد شده اند اما هنوز مشخص نیست چند نفر از آنها هنوز در بازداشت به سر می برند.

علی نظرش را در مورد رفتار نیروهای امنیتی مصر با شیعیان کشور اینگونه بیان می کند: «رفتارهای خشونت آمیز پلیس مصر با شیعیان برای آنها به صورت یک عادت روزمره درآمده است. ما مجبوریم شیعه بودن خود را پنهان کنیم چرا که معلوم نیست وقتی پلیس بفهمد که ما شیعه هستیم چه بر سرمان خواهد آورد».

تفکرات علمای افراطی؛ عامل اصلی مشکلات شیعیان در مصر
اگرچه مشکلات شیعیان مصر با به قدرت رسیدن اسلام گرایان سنی در این کشور پس از انقلاب سال 2011 تشدید شد اما این بدان معنا نیست که شیعیان در دوران حکومت حسنی مبارک زندگی راحتی داشته اند. رژیم حسنی مبارک گرچه یک رژیم سکولار بود اما همواره سعی داشت در راستای جلب توجه افراطیون سنی کشور، برای شیعیان محدودیت ایجاد کند.

در سال 2010 محمود حمدی زقزق وزیر موقوفات مذهبی وقت مصر، در ملاقاتش با شیخ محمد علی جوزا مفتی اعظم جبل لبنان، با افتخار به او گفت: «امروز شیعیان هیچ مسجد فعالی در مصر ندارند. ما در حال حاضر 104 هزار مسجد در مصر داریم که همه آنها تحت نظارت کامل وزارت موقوفات مذهبی هستند».

چنانکه از شواهد امر بر می آید، مشکلات شیعیان مصر تنها به دولت های این کشور مربوط نمی شود بلکه تفکرات غلطی که برخی علمای افراطی سنی در مورد شیعیان بر جامعه حاکم ساخته اند، شیعیان را در چنین وضعیتی قرار داده است. علمای سنی، شیعیان را به دلیل قبول نداشتن خلافت ابوبکر، کافر معرفی می کنند.

علی در رابطه با مشکلاتی که علمای افراطی سنی و دولت مصر برای شیعیان ایجاد کرده اند نیز می گوید: «ما تحت این شرایط در مصر زندگی می کنیم. من همیشه دهانم را می بندم اما گویی آنها حتی حضور ما در این جامعه را برنمی تابند».