فارن پالیسی

چه کسی برای آمریکا خطرناکتر است؟

"آمریکا به درستی در معرض خطر قرار دارد. هنگامی که یک مرد با قدرتی که در اختیار دارد و تصمیماتش بر زندگی یا مرگ هزاران شهروند آمریکایی اثر می‌گذارد، اصلا شگفت‌آور نیست که مردم ایالات متحده هم خشمگین و نگران باشند. زمانی که تهدیدهای این مرد به وضوح حتی خلاف منافع حامیان و حتی مردم خود است، این امر طبیعی به نظر می‌رسد که چنین فردی اختیار از کف بدهد و عنان گسیخته رفتار کند."

کد خبر: ۱۰۶۲۷۴

تاریخ: ۲۸ فروردين ۱۳۹۲ - ۱۵:۱۳

صراط: دیوید روتکوپف، تحلیلگر آمریکایی در تحلیل خود در نشریه فارن پالیسی با این عنوان که "چه کسی از کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی برای آمریکا خطرناکتر است؟"، نوشته است: « ما باید به آرامی واکنش نشان دهیم. نباید اجازه دهیم چنین تهدیدهای قریب‌الوقوعی علیه زندگی مردم بر افکار و تفکراتمان سایه بیفکند. این مرد دیوانه باید متوقف شود و هیچ چیز نمی‌تواند تاییدی باشد بر اصل عجیب و شگفت‌آور تهدیدهایی که این مرد اعلام کرده است. این فرد، همان کیم جونگ اون، رهبر جوان کره شمالی است که هم آمریکایی‌ها را تهدید کرده، هم منافع کشور را زیر پا گذاشته و به آنها بی‌اعتنایی کرده و هم با سبک و شیوه عجیب زندگی، جهان را مبهوت و گیج کرده است.

با تمام این احوال، کیم جونگ اون جوان، میچ مک‌کانل، سناتور جمهوری‌خواه آمریکا که حامی جنگ عراق بود و هم‌اکنون حامی سرسخت استفاده از سلاح در آمریکاست، نیست. چون رهبر جوان کره شمالی حتی با تسلیحات اتمی خود به سختی و احتمالا به آمریکا حمله می‌کند چرا که از واکنش سریع واشنگتن که باعث از میان رفتن دولتش می‌شود، آگاه است. آنچه که مشخص است این است که این دیکتاتور کوچولوی چاق زندگی خود را بسیار دوست دارد و نمی‌خواهد با گرفتن جان حتی یک آمریکایی آن را از دست بدهد اما میچ مک‌کانل، رهبر اقلیت سنای آمریکا با تعهد خود مبنی بر اینکه هر طرحی برای محدود کردن حمل سلاح در آمریکا را مسدود خواهد کرد، نشان داده که جنگ و کشتار در خیابان‌های آمریکا ادامه خواهد یافت.

اجازه بدهید این تهدیدها را از بالا و با نگاهی عمیق‌تر بررسی کنیم؛ تعداد افرادی که در هر 15 ماه جان خود را از دست می‌دهند، از جنگ کره بیشتر است. افراد بیشتری هر روزه در جریان جرم و جنایات‌های روزانه و با استفاده از سلاح گرم جان خود را از دست می‌دهند که تعداد آنها از تعداد افرادی که روزانه در جریان جنگ ویتنام کشته شدند، بیشتر است. شاید به همین دلیل است که نظرسنجی اخیر موسسه گالوپ نشان می‌دهد در حالی که تنها 55 درصد آمریکایی‌ها تمایل دارند به کره جنوبی کمک شود، 90 درصد فکر می‌کنند دولت باراک اوباما، ریاست جمهوری کشورشان باید شرایط را برای خرید سلاح در ایالات متحده سخت‌تر کند.

در حالی که رسانه‌های خبری آمریکا در انتشار سخنان و اظهارات تهدیدآمیز کیم جونگ‌اون نقش پررنگی را ایفا می‌کنند اما عملکردشان درخصوص نشان دادن تراژدی تیراندازی در نیوتاون ایالت کنتیکت و چند مورد دیگر آنچنان که باید پررنگ نبوده است.

به طور حتم باید به این مساله اشاره کرد که تهدید ناشی از حمل سلاح در آمریکا بدون هیچ شک و تردیدی بیشتر از تهدید کره شمالی است؛ به طوری که از سال 2000 میلادی تعداد آمریکایی‌های جان باخته با استفاده از سلاح گرم از تعداد آمریکایی‌های کشته شده در جنگ جهانی دوم بیشتر بوده است.

این تنها مساله امنیت عمومی نیست بلکه مساله امنیت ملی تلقی می‌شود. سیاستمداران آمریکا از حقه‌ها و ترفندهای قانونی برای حمایت از گروه‌هایی چون انجمن ملی حمل سلاح آمریکا استفاده می‌کنند. این گروه در سال گذشته میلادی مبلغ سه میلیون دلار برای لابی‌گری در زمینه سلاح هزینه کرد. این سیاستمداران نه تنها به حمایت از حقوق آمریکایی‌ها نمی‌پردازند بلکه در روشی کاملا واضح، حقوق آنها را نقض می‌کنند.

هم اکنون حل این مساله بر دوش رهبری دموکرات سنای آمریکاست. "هری رید"، رهبر اکثریت سنا اعلام کرده که انجام اصلاحات بازدارنده امکان‌پذیر است. حال زمان اوست که آنچه را که باید، انجام دهد و در این راه قدم بردارد. این سناتور باید همانطور که ارتش آمریکا در مقابل اقدامات تحریک‌آمیز کره شمالی واکنش نشان داده عمل کند و اقدامات سناتور اقلیت سنای آمریکا را با انجام اصلاحات بازدارنده پاسخ دهد.

در آخر اجازه دهید این گونه مطلب خود را به نهایت برسانم؛ همان کارشکنان کنگره که مانع اصلاحات مشترک درخصوص قانون حمل سلاح شدند، همان افراد هم به مسدود کردن کاهش بودجه دفاعی آمریکا و حل مسائل مربوط به مشکلات مالی این کشور دست زده‌اند. این اقدامات باعث تضعیف کشور و کاهش توانایی آمریکا در واکنش نشان دادن به تهدیدهای خارجی در آینده می‌شود. این امر برای افرادی که نگران امنیت ملی آمریکا هستند باید به وضوح مشخص باشد که آمریکایی‌ها باید از هم‌وطنان عوام‌فریب خود در کشور که به آنها رای داده‌اند، بیشتر از هر شخص دیگری در هراس باشند.»