زهرا جوانمرد:

از شکست پل پیروزی ساختم

کماندار پارالمپیکی ایران که موفق به کسب مدال برنز تیمی رقابت‎های تیر و کمان پارالمپیک لندن شد، گفت: شکست‌ها عاملی برای موفقیت وی بوده‌اند.

کد خبر: ۱۰۶۲۴۶

تاریخ: ۲۸ فروردين ۱۳۹۲ - ۱۴:۳۳

صراط: "زهرا جوانمرد" در خانواده‌ای رشد کرد که معلولیت او را پذیرفته بودند و به خاطر این مساله نه امتیازی برایش قائل بودند و نه توانایی‌هایش را دست کم می‌گرفتند. این شد که وی از همان کودکی شرایط جسمانی را مانعی بر سر راه موفقیت‌های خود ندید.

جوانمرد در گفتگو با روابط عمومی فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولان در خصوص وضعیت خود اظهار داشت: مثل تمام بچه‎ها پر جنب و جوش بودم و بازیگوشی‌های کودکانه خاص خودم را داشتم. روزهایی هم که به خاطر شرایط فیزیکی از انجام برخی کارها باز می‌ماندم، انرژی و روحیه‌ام را از دست نمی‌دادم و همیشه سعی می‎کردم در تمام فعالیت‌های مدرسه حضور داشته باشم. استادیوم تختی شهر مشهد و رشته تنیس روی میز اولین مکان و اولین رشته‌ای بود که آن را برای شروع فعالیت‌های ورزشی‌ام انتخاب کردم.

وی ادامه داد: زمانی که برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی در دانشگاه مشهد پذیرفته شدم، به تدریج از فعالیت‌های ورزشی فاصله گرفتم و این دوری به مدت پنج سال و تا زمان فارغ التحصیلی ادامه یافت. پس از آن دوباره به عرصه ورزش بازگشتم و این بار در رشته‌های شنا و تیراندازی با تفنگ فعال شدم و به مدت دو سال نیز در قالب تیم جانبازان و معلولان در رشته تیراندازی فعالیت می‌کردم. تا اینکه بر اثر یک اتفاق، با رشته تیرو کمان آشنا و متوجه شدم که جانبازان و افراد دارای معلولیت نیز می‌توانند در این رشته فعالیت کنند.

اواخر سال 84 برای اولین بار تیم ملی تیر و کمان بانوان با حضور زهرا جوانمرد، راضیه شیرمحمدی و کلثوم غلامی تشکیل شد و سال 2006 نخستین حضور برون مرزی تیم ملی بانوان در مسابقات فسپیک مالزی با کسب نشان برنز تیمی همراه شد. عنوانی که با توجه به تازه کار بودن تیم، دور از انتظار بود.

پس از این موفقیت تیمی، افتخارات جوانمرد با کسب نشان نقره تیمی و چهارم انفرادی در مسابقات جهانی چک (2009) ، نشان برنز تیمی مسابقات جهانی ایتالیا و کسب سهمیه پارالمپیک لندن (2009) ادامه یافت و با حضور در پارالمپیک لندن به اوج خود رسید.

زهرا جوانمرد گفت: در مسیر ورزش قهرمانی با فراز و فرودهای زیادی روبرو بوده‌ام، اما همیشه از شکست‌ها به عنوان پلی برای رسیدن به پیروزی استفاده کرده‌ام و در درجه اول ورزش و فعالیت‌های ورزشی را برای حفظ سلامتی و داشتن روحیه‌ای شاداب ادامه داده و قهرمانی برایم در درجه دوم قرار دارد. این روزها در کنار کار و رسیدگی به خانواده از تمرینات غافل نمانده و از هم اکنون به مسابقات پارالمپیک 2016 برزیل فکر می‌کنم.